Ο Ολυμπιακός πέτυχε μία από τις –λιγοστές- πειστικές νίκες του στο φετινό πρωτάθλημα και πολλοί πιστεύουν ότι τα κέρδη θα είναι πολλά περισσότερα από τους τρεις βαθμούς.

Για να φτάσει στο σημείο ο θρύλος να ξεκλειδώσει 5 φορές την άμυνα του Λεβαδειακού χρειάστηκαν ασφαλώς και τα απαραίτητα «κλειδιά». Ποια είναι αυτά; Σύμφωνα με τον Μπάντοβιτς τρεις παίκτες έπαιξαν αυτό το ρόλο.

Πρώτος και καλύτερος ο Κριστιάν Ραούλ Λεντέσμα, ο οποίος επανήλθε στο γνωστό του ρόλο, αυτόν του «κόφτη» και αποτέλεσε κυματοθραύστη στις προσπάθειες των φιλοξενούμενων να απειλήσουν, ενώ έδινε ηρεμία στο παιχνίδι στο χώρο της μεσαίας γραμμής. Όταν ο «λύκος» τρέχει για… δύο σε μια ομάδα που δεν έχει καλή φυσική κατάσταση η προσφορά του είναι ανεκτίμητη σε αυτή τη φάση.

Πολλή και αθόρυβη δουλειά έκανε ο Τρεζόρ Λομάνα Λούα Λούα, ο οποίος μπορεί να μην ήταν μέσα στο γκολ, αλλά με το απλό και γρήγορο παιχνίδι του ανέβασε μια ταχύτητα όλη την ομάδα. Το «παίρνω, δίνω και κάνω κίνηση στο χώρο» δεν το έχουμε δει πολύ στον φετινό Ολυμπιακό, όπως επίσης και τις εναλλαγές που υπήρξαν με τον Ζαϊρί πίσω από τον Νταρμπισάιρ.

Ο Αγγλος πέρα από το γεγονός ότι τρέχει συνεχώς και μπερδεύει τα αντίπαλα στόπερ είναι φονιάς μέσα στην περιοχή. Μπορεί να έχασε ορισμένες ευκαιρίες, αλλά έκανε δύο γκολ, ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις και αντέχει στο ξύλο που του ρίχνουν οι αμυντικοί.

Είναι μεγάλη δουλειά για τον Ολυμπιακό να έχει στη δύναμή του έναν ποδοσφαιριστή που τρέχει ακατάπαυστα, πιέζει τους αντιπάλους από την πρώτη πάσα, έχει καλή αίσθηση του χώρου, παίζει απλά και σίγουρα, ενώ θα βρεθεί πάντα σε επίκαιρη θέση, κάτι που έχουμε να το δούμε από τότε που έπαιζε ο Αλέκος Αλεξανδρής.