Ευτυχισμένοι μαζί

Οι σπουδαίες στιγμές στο ελληνικό πόλο- εν πάση περιπτώσει, οι πιο εμπορικές και όχι οι πιο ρομαντικές- ήρθαν όταν στο πικ του βρίσκονταν ο Ολυμπιακός και η Βουλιαγμένη. Αυτό που πρεσβεύουν οι δύο ομάδες είναι που τις κάνει ξεχωριστές: ο τρόπος που (θέλουν να) πρωταγωνιστούν).

Αυτή η κόντρα ήταν που, επί της ουσίας, άνοιξε την αγορά και έκανε παίκτες να ζητούν ογκώδη, για ερασιτεχνικό αθλητισμό, ποσά. Αυτή ήταν, επίσης, που έκανε τη διαφοά και σε ό,τι αφορά την εθνική ομάδα. Για περίπου 10 χρόνια, από το 1994, που ήρθε στην Ελλάδα ο Νίκολα Στάμενιτς, έως το 2005, που η εθνική ομάδα πόλο Ανδρών κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Μόντρεαλ, η κόντρα της ερυθρόλευκης ομάδας του Μεγάλου Λιμανιού της χώρας με τον σύλλογο που εδρεύει στο κολυμβητήριο του Λαιμού- που μοιάζει με έναν άλλο κόσμο, σαν το υπόγειο του Μπρους Γουέιν- έκανε πάντα μόνο καλό στην ελληνική υδατοσφαίριση.

Ο Ολυμπιακός έπαιζε, πάντα, πιο δύσκολα ματς με τη Βουλιαγμένη από τα ευρωπαϊκά παιχνίδια του. Αν οι «μπέμπηδες» του Γιάννη Γιαννουρή έχουν ανεπίσημο χρονικό διάστημα έναρξης το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων της Μόσχας, το 1980, όταν ο 22χρονος, τότε, παίκτης είχε πάρει τους πιτσιρικάδες του ΝΟ Βουλιαγμένης, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο θρυλικός Γιώργος Μαυρωτάς (ο οποίος τέσσερα χρόνια αργότερα βρέθηκε στο Λος Άντζελες, στην πρώτη είσοδο της εθνικής ομάδας σε οκτάδα ολυμπιακού τουρνουά) και ο Βαγγέλης Ρούπακας, και τους πήγε στο Φάληρο. Από εκεί, άλλωστε, είδε και ο μετέπειτα κόουτς του ΝΟΒ, που πανθομολογουμένως έστρωσε την ακαδημία του ΝΟΒ, την τελετή λήξης μίας διοργάνωσης η οποία δεν έχει περάσει στο πάνθεον των καλύτερων, μια και ο Ψυχρός Πόλεμος δεν άφησε τους Αμερικάνους να πάνε εκεί.

Οι δύο ομάδες συνδέονται απολύτως στη δεκαετία του ’90: ο ΝΟΒ πήρε δύο πρωταθλήματα εις βάρος του Ολυμπιακού, το 1997 και το 1998 και ο ανταγωνισμός τον έκανε τόσο δυνατό, που τον έβαλε σε τροχιά ευρωπαϊκών διακρίσεων και τον μετέτρεψε σε Κυπελλούχο Ευρώπης το 1997. Έγινε ο σεβαστός πιο αντίπαλος της ομάδας του Νίκολα Στάμενιτς (δηλαδή και εκείνες των Ζόλταν Κάσας, Ντράγκαν Ματουτίνοβιτς και Βέσελιν Τζούχο), που ήταν ευρωπαϊκό φόβητρο: ίσος απέναντι στην Μπέτσεϊ, τη Μλάντοστ, τη Μπρέσια, τη Βάσας, τη Χόνβεντ, την Προ Ρέκο, τη Γιουγκ Ντουμπρόβνικ, την Ποζίλιπο, την Παρτιζάν σαν τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στις «Τρεις μέρες του Κόνδορα»: μόνος εναντίον όλων.  

Αυτό το παιχνίδι για την έκτη αγωνιστική του Champions League, που θα γίνει στη Σχολή Ευελπίδων της Βάρης το Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου, και ώρα 19:00, έχει δύο… ισοϋψείς σημασίες: αυτή της πρόκρισης, με τον ΝΟΒ να έχει μαθηματικές πιθανότητες και να μην μπορεί να αποκλειστεί (νίκη με 4 γκολ διαφορά και ήττα της Μπούντβα από την Πριμόριε Ριέκα) και τον Ολυμπιακό να είναι πιο σίγουρος βάσει στατιστικής (νίκη, ισοπαλία με ισοπαλία της Μπούντβα, ήττα μέχρι τρία γκολ με ήττα της Μπούντβα), αλλά και εκείνη της σημειολογίας: ίσως μελλοντικά αυτό το ματς, όπως και τα δύο προηγούμενα, να είναι η απαρχή της κόντρας δύο ομάδων που θα τραβήξει για χρόνια, ανεξαρτήτως παικτών. Είναι ο τρόπος που σε κάνει να κρατιέσαι στον χρόνο. Το περιβόητο «να ξέρεις γιατί νικάς», που είχε πει σε ανύποπτο χρονικό σημείο ο Σέρβος «Στρατηγός» και βρήκε αυτιά ανοικτά και μάτια γουρλωμένα.