ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Κοιτάζοντας χθες το «Γ. Καραϊσκάκης» και τη φιέστα, στο μυαλό μου ήρθαν εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Τότε που ο σύλλογος πάλευε κόντρα σε θεούς και δαίμονες με καλύτερη ομάδα, με παιχταράδες, αλλά δεν του επέτρεπαν να ανέβει στο βάθρο. Το μέγεθος, όμως, του Ολυμπιακού είναι τεράστιο και κανείς δεν πρέπει να το υποτιμά ή μάλλον όποιος κάνει αυτό το λάθος, το πληρώνει και παίρνει τις απαντήσεις του μέσα στο γήπεδο. Το 1997 γκρεμίστηκαν εκείνα τα χρόνια. Είναι μία μακρινή ανάμνηση για όσους τα ζήσαμε. Φτάσαμε στο 2017 και όλα αυτά τα έτη ο Ολυμπιακός μόνο δύο φορές δεν τερμάτισε πρώτος. Η αυτοκρατορία του Εφηβου που γιγαντώθηκε, αγρίεψε και τους σάρωσε μεγάλωσε ολόκληρες γενιές.

Ολα τα παιδιά, ωστόσο, θα πρέπει να μαθαίνουν από τους παλιούς, απ’ όσους ζήσαμε εκείνα τα χρόνια τι συνέβαινε. Φυσικά, όμως, πάνω απ’ όλα θα πρέπει να θυμούνται και οι παλιοί εκείνες τις στιγμές, εκείνα τα δύσκολα χρόνια και να εκτιμούν τις φιέστες και να απολαμβάνουν στιγμές όπως η χθεσινή. Μία σπουδαία γιορτή στην οποία, όμως, δεν θέλω να σταθώ μόνο στο μυθικό επίτευγμα του ποδοσφαίρου. Θέλω να υπογραμμίσω και να τονίσω ότι χθες αναδείχτηκε εμφατικά το μεγαλείο αυτού του συλλόγου. Ο Ολυμπιακός είναι ένας τεράστιος σύλλογος, ένας σπουδαίος αθλητικός οργανισμός που πρωταγωνιστεί σε όλα τα επίπεδα.

Το «Γ. Καραϊσκάκης» γέμισε τρόπαια απ’ όλα τα τμήματα του συλλόγου, επιτυχίες και πρωτιές από αθλητές που φέρουν στο στήθος τον Εφηβο. Ηταν ίσως το σημαντικότερο μήνυμα που έστειλε η χθεσινή φιέστα. Ανέδειξε το μεγαλείο του Ολυμπιακού, ενός πραγματικού συλλόγου που είναι γαλουχημένος στον πρωταθλητισμό και στο αθλητικό ιδεώδες.

Οσον αφορά στην ποδοσφαιρική ομάδα, το επίτευγμά της είναι μυθικό, είναι μοναδικό. Επτά σερί πρωταθλήματα και πλέον είναι ξεκάθαρο ότι ο μοναδικός αντίπαλος του Ολυμπιακού είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Και πώς να μην είναι όταν φέτος ισοφάρισε το δικό του ρεκόρ, εκείνο που είχε κάνει από το 1997 έως το 2003. Μία ομάδα που πέρασε πολλά σε μία σεζόν περίεργη, αλλά κόντρα σε όλους πήρε το πρωτάθλημα και είναι πραγματικά το πιο μάγκικο, το πιο γλυκό. Μυθικό, όμως, είναι και το επίτευγμα του Βαγγέλη Μαρινάκη. Από το 2010 που ανέλαβε τα ηνία του συλλόγου και σε μία δύσκολη τότε συγκυρία, έχει πανηγυρίσει επτά πρωταθλήματα. Τον πόλεμο που έχει δεχτεί δεν τον έχει δεχτεί κανένας άλλος. Στο στόχαστρο όλων εκείνων που… βάπτισαν τους εαυτούς τους «εξυγιαντές». Παρ’ όλα αυτά, όμως, δεν το έχει βάλει κάτω ούτε μία στιγμή. Είναι άρρωστος και τρελός ΓΑΥΡΟΣ και είναι βέβαιο ότι δεν θα αφήσει κανέναν να αγγίξει τον Ολυμπιακό. Κλείνοντας και όσον αφορά στην επόμενη μέρα, η δουλειά έχει ήδη ξεκινήσει και οι «εξυγιαντές» θα πάρουν τις απαντήσεις τους από τον Θρύλο έτσι όπως πρέπει. Μία ομάδα ισχυρή που θα τους κατατροπώσει στους αγωνιστικούς χώρους.