Εχει καθυστερήσει ο Ολυμπιακός να προσλάβει τον επόμενο προπονητή του; Η απάντηση είναι αυτονόητη, αλλά παράλληλα εμπεριέχει και πολλές παραμέτρους, που δεν μπορεί να τις παραβλέψει κανείς. Για παράδειγμα, το να πει «ναι» σε μια ελληνική ομάδα αυτή την εποχή ένας Ισπανός τεχνικός πρώτης γραμμής, δεν εμπεριέχει ρεαλιστικές πιθανότητες. Με τόσους πάγκους «ανοιχτούς», στην Πριμέρα και στα μεγάλα πρωταθλήματα, πόσο εύκολο είναι για κάποιον καλό προπονητή να αποφασίσει «εδώ και τώρα»;

Καλώς ή κακώς, οι Ισπανοί και οι Πορτογάλοι τεχνικοί είναι τα... πρώτα ονόματα της προπονητικής πιάτσας στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έφερε αρκετούς τέτοιους στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια οφείλεται σε δύο λόγους: 1) Στη δεδομένη παρουσία στους ομίλους του Champions League, 2) στις πολύ δυνατές «άκρες» που έχει δημιουργήσει η διοίκηση του συλλόγου, με πανίσχυρα γραφεία μάνατζερ.

Τι ισχύει στο σήμερα; Οι σχέσεις με τους μάνατζερ συνεχίζονται και βελτιώνονται, αλλά δεν υπάρχει, πλέον, η εξασφαλισμένη θέση στους ομίλους του Champions League. Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να προσμετράται σοβαρά σε κάθε προσπάθεια εξήγησης της κατάστασης. Οι ενδιαφερόμενοι (προπονητές) το προσμετρούν...

Από εκεί και πέρα, προκαλεί αίσθηση σε κάποιους ότι ο Ολυμπιακός ασχολείται με την ενίσχυση του ρόστερ του χωρίς να έχει προσληφθεί ακόμη ο τεχνικός. Η άποψη αυτή με βρίσκει εξαιρετικά αντίθετο. Ο σύλλογος έχει κάθε δικαίωμα να κάνει κινήσεις και να εμπλουτίζει το δυναμικό του, εφόσον κρίνουν τα στελέχη του (διότι γι’ αυτόν τον λόγο υπάρχουν) ότι μία ή περισσότερες περιπτώσεις παικτών θα προσφέρουν στον σύλλογο. Εκτός κι αν κάποιος θεωρεί ότι ο Ολυμπιακός χρειάζεται προπονητή για να διαλέξει περιπτώσεις υψηλής ποιότητας, όπως ο Βάις, σούπερ ταλέντα όπως ο Φελίπε Μόρα και έμπειρους πρώτης γραμμής, όπως ο Γκονζάλο Ροντρίγκες.

Επιπλέον, δεν πρέπει ξεχνάμε ότι ο Ολυμπιακός αναζητά προπονητή που να ακολουθεί συγκεκριμένο ποδοσφαιρικό στιλ. Και προσαρμοσμένες σε αυτή τη λογική είναι και οι σχετικές επαφές για τους ποδοσφαιριστές που τσεκάρονται.

ΥΓ.: Δηλώνει ο Χ: «Ο Ψ ξυλοκοπήθηκε στη στάση του Λεωφορείου». Και βγαίνει ο ίδιος ο Ψ και λέει με απορία: «Δεν με ακούμπησε κανείς, δεν έγινε τίποτα, πήγα κανονικά στη δουλειά μου». Μαζί με τον «τάδε» υπάρχουν άλλοι τόσοι 18-19 σαν κι αυτόν που υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε τίποτα μεμπτό. Την ίδια στιγμή ο Χ και οι συν αυτώ επιμένουν με περίσσια αυτοπεποίθηση ότι «κάτι άκουσα», «κάτι σαν να είδα», «κάτι μου είπαν». Το κακό για τους Χ είναι ότι μόλις τελειώσει η υπόθεση, θα πρέπει να λογοδοτήσουν και σε άλλα δικαστήρια. Οπου τα καφεδάκια με τους παράγοντες δεν παίζουν ρόλο.

ΥΓ.2: Απορία: Οι παίκτες που υποστηρίζουν ότι έχασαν στο δεύτερο ημίχρονο επειδή «φοβήθηκαν», παραδέχονται ότι είχαν ηθελημένα μειωμένη απόδοση;

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 25/05/2017)