Για να μην κρυβόμαστε: για να περάσει ο Ολυμπιακός στους «16» του Europa League πρέπει να εκμεταλλευθεί τον παράγοντα έδρα.

Μιλάμε για διπλά παιχνίδια νοκ άουτ και ο καθένας καταλαβαίνει τη σημασία που θα παίξει στην υπόθεση πρόκριση το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα στο Καραϊσκάκη. Γιατί μπορεί να λέμε ότι π.χ. και 0-0 να φέρεις στο σπίτι σου μπορείς να περάσεις με ισοπαλία 1-1 εκτός έδρας, αλλά ας θυμηθούμε ότι το καλοκαίρι ο Ολυμπιακός έφερε 0-0 με την Μπερ Σεβά στον Πειραιά, αλλά πήγε στο Ισραήλ και ένα γκολ ήταν αρκετό για να αποκλειστεί (0-1).

Τώρα, που το Europa League μπήκε στη φάση των νοκ άουτ αγώνων, είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για να «μιλήσει» το Καραϊσκάκη! Πρέπει το σπίτι του Ολυμπιακού να γίνει πάλι μία καυτή έδρα. Και οι καυτές έδρες γίνονται από τον κόσμο, αλλά πάνω απ’ όλα γίνονται από την ομάδα, από τα αποτελέσματα που φέρνει. Και ο Ολυμπιακός για κάποιο διάστημα το είχε κάνει το Καραϊσκάκη ακτύπητη έδρα. Οπως π.χ. επί Μίτσελ, όταν είχε τις έξι σερί νίκες με Μπενφίκα 1-0, με Αντερλεχτ 3-1, με Γιουνάιτεντ 2-0, με Ατλέτικο 3-2, με Γιουβέντους 1-0 και με Μάλμε 4-2! Ή πιο παλιά, από τον Δεκέμβριο του 2006 έως τον Δεκέμβριο του 2008, όταν είχε εννιά ματς χωρίς ήττα.

Και τα γράφω αυτά γιατί επί μία διετία, ο Ολυμπιακός στο Καραϊσκάκη μοιάζει να έχει χάσει ένα σημαντικό κομμάτι της δυναμικής που τον χαρακτήριζε μέσα στο γήπεδό του. Μια δυναμική που πρέπει να ξαναβρεί από αύριο κιόλας, αν θέλει να προχωρήσει στην Ευρώπη, σε μία διοργάνωση που δεν είναι Champions League κι αν φτάσεις στους «16», μπορείς να πεις ότι μετά όλα γίνονται…

Τα αποτελέσματα από τον Φλεβάρη του 2015 έως σήμερα…

26/02/2015 με Ντνίπρο 2-2

16/09/2015 με Μπάγερν 0-3

04/11/2015 με Ντινάμο Ζάγκρεμπ 2-1

09/12/2015 με Αρσεναλ 0-3

25/02/2016 με Αντερλεχτ 1-2 την παράταση (1-0)

27/07/2016 με Μπερ Σεβά 0-0

25/08/2016 με Αρούκα 2-1 στην παράταση (0-1)

29/09/2016 με ΑΠΟΕΛ 0-1

20/10/2016 με Αστάνα 4-1

24/11/2016 με Γιουνγκ Μπόις 1-1

Συμπεράσματα:

  • Σε ακριβώς 10 ευρωπαϊκά παιχνίδια στο Καραϊσκάκη σε διάστημα δύο ετών, ο Ολυμπιακός έχει τρεις νίκες (η μία στην παράταση), τρεις ισοπαλίες και τέσσερις ήττες (η μία στην παράταση). Δεν το λες και τον καλύτερο απολογισμό, πάντα για τα δεδομένα του Ολυμπιακού. Κι αν οι δύο ήττες, από Γερμανούς και Αγγλους, είναι εντός λογικής, δεν μπορείς να πεις το ίδιο και για τις άλλες δύο, από Κύπριους και Βέλγους. Οι δε ισοπαλίες είναι μία πρόκρισης (με τους Ελβετούς) και δύο αποκλεισμού (από Ουκρανούς και Ισραηλινούς). Οι τρεις νίκες ήταν όλες πάρα πολύ σημαντικές, αφού έφεραν προκρίσεις.

Στα τέσσερα από τα δέκα παιχνίδια ο Ολυμπιακός δεν σκόραρε. Και κανονικά πρέπει να μιλάμε για τα μισά, για τα πέντε στα δέκα, αφού στο 90λεπτο το σκορ με την Αρούκα ήταν 0-1. Και το πιο επώδυνο; Μόλις σε ένα ματς κράτησε το μηδέν -και σε αυτό δεν σκόραρε. Κι έτσι, βέβαια, εξηγούνται και τα όχι καλά αποτελέσματα της διετίας. Το μόνο θετικό από αυτό το κομμάτι είναι ότι τη φετινή σεζόν ο Ολυμπιακός δεν δέχεται πάνω από ένα γκολ. Με τη διαφορά ότι στα νοκ άουτ παιχνίδια κι αυτό το ένα γκολ μπορεί να σε οδηγήσει εκτός θεσμού.

(Το κείμενο δημοσιεύθηκε στον «ΓΑΥΡΟ» στις 15/02/2017)