Οι «έφηβοι» του Θρύλου
![Οι «έφηβοι» του Θρύλου](https://www.gavros.gr/photos/w_930px/articles/201503/dekaetia_1950_1960_1.jpg)
*** ΝΑ μου επιτραπεί, παρακαλώ σήμερα, να παρεκκλίνω από το σύνηθες μοτίβο της στήλης * ΔΗΛΑΔΗ, την περιγραφή, ανάλυση και κριτική της επικαιρότητας * ΣΗΜΕΡΑ λοιπόν, θα προσθέσω κι’ εγώ το γραφτό μου στο πιο επίκαιρο, αλλά και πιο παλιό, συγχρόνως θέμα της ημέρας * ΣΤΑ γενέθλια του Ολυμπιακού
*** ΜΕΓΑΛΗ ημέρα η σημερινή για όλους τους Ολυμπιακούς * ΕΙΝΑΙ τα γενέθλια της ομάδας τους, της Ιδέας τους, της θρησκείας τους * ΣΑΝ σήμερα, πριν από ενενήντα χρόνια, στην ταβέρνα του Μοίρα της οδού Τζαβέλα, στην καρδιά του Πειραιά, γεννήθηκε ο Ολυμπιακός, γεννήθηκε ο ΘΡΥΛΟΣ του ελληνικού Αθλητισμού
*** ΔΕΝ θα επιμείνω στα ιστορικά, πού γράφτηκαν κατά κόρον σήμερα από το σύνολο των ΜΜΕ * ΘΑ σταθώ σε κάποιες προσωπικές μου σκέψεις, σχετικά με την ηλικία του Ολυμπιακού * ΤΟ 1925 πού γεννήθηκε ο Ολυμπιακός, υπήρχαν μόνο δύο από τους εν ζωή σήμερα ποδοσφαιριστές πού είχαν την τύχη και την τιμή να φορέσουν την ερυθρόλευκη φανέλα * Ο ΕΝΑΣ, είναι ο Διονύσης Γεωργάτος, ο οποίος έπαιξε στην ομάδα του Ολυμπιακού πού κατέκτησε τρία συνεχόμενα πρωταθλήματα, από το 1935 έως το 1938! * ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ στοιχεία για το συγκεκριμένο βετεράνο δεν μπόρεσα να βρω, πέραν του ότι, όπως με διαβεβαίωσαν, είναι ακόμα εν ζωή και θα πρέπει να έχει ξεπεράσει τα 99 χρόνια!
*** Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ εκ των εν ζωή… εφήβων βετεράνων, πού γεννήθηκε πριν τον Ολυμπιακό, είναι ο Στέλιος Χριστόπουλος, ο θρυλικός «Στελάρας», όπως ήταν γνωστότερος την εποχή πού οι ποδοσφαιριστές ήταν πιο γνωστοί από τα παρατσούκλια τους, παρά από τα ονόματά τους * Ο ΣΤΕΛΑΡΑΣ είναι σήμερα 94 ετών * ΤΗΝ καριέρα του σημάδεψε, πέρα από την ικανότητά του στο σκοράρισμα, το γεγονός ότι επελέγη για την ερυθρόλευκη ομάδα από τον… προκάτοχό του στη θέση του σέντερ φορ, τον τεράστιο Γιάννη Βάζο! * ΟΤΑΝ ο Βάζος αποχωρούσε, πρότεινε για αντικαταστάτη του τον Στέλιο Χριστόπουλο, λέγοντας μάλιστα ήταν μπορούσε να βάζει περισσότερα γκολ απ’ αυτόν!
*** ΑΠΟ το έτος 1925, έτος γέννησης του Ολυμπιακού, δεν υπάρχει σήμερα κανένας εν ζωή από τους βετεράνους του * Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ σε ηλικία από τους εν ζωή, ο θρυλικός Γιώργος Δαρίβας, γεννήθηκε ένα χρόνο και… δύο ημέρες μετά, στις 12 Μαρτίου του 1926 * ΜΕΘΑΥΡΙΟ ο Δαρίβας κλείνει τα 89 του χρόνια, ακμαιότατος και σε πλήρη δράση, αφού είναι και πρόεδρος του Συνδέσμου βετεράνων του Ολυμπιακού, θέση πού κατέχει εδώ και δεκαετίες
*** ΕΝΑ χρόνο μετά, το 1927 γεννήθηκε ο εμβληματικός αρχηγός Ηλίας Ρωσσίδης, ηλικίας σήμερα 88 ετών και τον αμέσως επόμενο χρόνο, ο απαράμιλλος στην εποχή του Κώστας Καραπατής * ΤΟ 1929, είναι η χρονιά πού γεννήθηκε ο τρομερός Πινόκιο, ο Θανάσης Μπέμπης, κατά πολλούς ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών πού αναδείχθηκε στο ελληνικό ποδόσφαιρο * ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ από αυτή τη σειρά των πολύ μεγάλων, ο Γιάννης Ιωάννου, ο θρυλικός «δάσκαλος», γεννημένος το 1931, 84 ετών σήμερα
*** ΕΔΩ, θα μου επιτραπεί να αναφερθώ σε μία ακόμα ΘΡΥΛΙΚΗ προσωπικότητα * ΔΕΝ υπήρξε ποτέ ποδοσφαιριστής, αλλά συνέβαλε και αυτός, ίσως πολύ περισσότερο από άλλες φυσιογνωμίες εκείνης της εποχής, στο ΓΙΓΑΝΤΩΜΑ του Θρύλου των γηπέδων και το παντοτινό μεγαλείο του * ΟΜΙΛΩ για τον δημοσιογράφο και εκδότη κ. Θεόδωρο Νικολαϊδη, στην εφημερίδα του οποίου είχα την μέγιστη ΤΙΜΗ και ΤΥΧΗ να εργαστώ επί ΕΙΚΟΣΙ ΕΝΝΕΑ χρόνια
*** Ο ΚΥΡΙΟΣ Θόδωρος, γεννήθηκε τον Νοέμβριο του 1926 και σήμερα, στα 89 του, ακμαιότατος και δραστήριος συνεχίζει ακάματα να ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ στον χώρο της αθλητικής δημοσιογραφίας, εκδίδοντας καθημερινά το «ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ», το «ευαγγέλιο» του κάθε μέλους της ερυθρόλευκης οικογένειας
*** ΕΙΔΙΚΑ για μένα, θα θεωρούσα ασυγχώρητο τον εαυτό μου αν δεν έκανα αυτή την αναφορά σε ένα από τους πιο μεγάλους και αγνούς ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ πού γνώρισα στα 71 χρόνια της ζωής μου * ΝΑΙ, ο κύριος Θόδωρος δεν έπαιξε ποτέ μπάλα, αλλά υπήρξε πάντοτε και είναι ακόμα, ένας από τους μεγάλους αρχιτέκτονες που συνέβαλαν στο χτίσιμο αυτού του τεράστιου ποδοσφαιρικού οικοδομήματος πού λέγεται ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ * ΝΑ είναι καλά ο άνθρωπος, για πολλά -πολλά χρόνια ακόμα
*** ΔΡΑΤΤΟΜΑΙ της ευκαιρίας, μιλώντας για τον Γιώργο Δαρίβα και τον Θεόδωρο Νικολαϊδη, οι οποίοι εκτός από συνομήλικοι υπήρξαν και κολλητοί φίλοι εκείνη την εποχή, να αναφέρω ένα περιστατικό πού μου αφηγήθηκε ο «Λορέντσι» (παρατσούκλι του Δαρίβα)
*** ΣΑΒΒΑΤΟ βράδυ οι δυο τους είχαν πάει στα μπουζούκια όπου ξενύχτησαν διασκεδάζοντας * ΤΗΝ επομένη, Κυριακή, ο Ολυμπιακός έπαιζε ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό * ΟΙ πράσινοι κέρδισαν με 2-1 * ΚΑΙ την άλλη μέρα, στην πρώτη σελίδα του το ΦΩΣ είχε την φωτογραφία του Δαρίβα, με λεζάντα τον σχολιασμό του Θόδωρου Νικολαϊδη : * «ΠΩΣ να μη χάσει ο Ολυμπιακός, όταν οι παίκτες του ξενυχτάνε στα μπουζούκια;»
*** ΝΑΙ, μαζί είχαν πάει στα μπουζούκια, αλλά για τον εαυτό του ο κυρ Θόδωρος δεν μπορούσε να γράψει τίποτα * ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ, πάνω στην τσαντίλα του για την ήττα, να «καρφώσει» τον «Λορέντσι» * ΗΤΑΝ σαν να τιμωρούσε και τον εαυτό του βεβαίως, αλλά πάω από την αγάπη του για την εφημερίδα του και τον Ολυμπιακό, δεν μπορούσε να βάλει τίποτα άλλο * ΤΟΥ ήταν αδύνατον να μη γράψει αυτό πού θεωρούσε αιτία για την ήττα, παρά το γεγονός ότι και ο ίδιος ήταν συνυπεύθυνος!
*** ΔΕΝ θέλω να γράψω τίποτα άλλο, σήμερα * Η ΕΠΙΚΑΙΡΗ ύλη, πού είναι πλουσιότατη, μπορεί να περιμένει μέχρι αύριο…