Ντουντούκα
Η κίνηση του Κόκκαλη με το Ρέντη προκάλεσε τόση έκπληξη, όση η επιστροφή Πιτίνο στον ΠΑΟ...
ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90.1 FM

Πειραιάς, ευρωπαϊκή (ποδοσφαιρική) πρωτεύουσα

Πειραιάς, ευρωπαϊκή (ποδοσφαιρική) πρωτεύουσα
Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2019 - 09:45
Αρθρογράφος: Σπύρος Γρομητσάρης
ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΟΜΗΤΣΑΡΗΣ

Όταν ο Ντανιέλ Ποντένσε (συν)αποφάσιζε με τον περιβόητο ατζέντη του, Ζόρζε Μέντες, να μπει στο αεροπλάνο για την Ελλάδα και τον Ολυμπιακό είχε (όπως λένε στην Πορτογαλία) στο μυαλό του να παραμείνει στη χώρα μας για έναν χρόνο. Διάστημα που πίστευε ότι ήταν αρκετό ώστε να δώσει ξανά ώθηση στην καριέρα του που είχε μείνει στάσιμη μετά και τον τραυματισμό του. Ύστερα θα έκλεινε εισιτήριο για πιο ανεπτυγμένο και λαμπερό ποδοσφαιρικό προορισμό.

Κόντρα στην αρχική αίσθηση / πληροφορία των Πορτογάλων, το περασμένο καλοκαίρι ο βιρτουόζος εξτρέμ κράτησε στο... συρτάρι το διαβατήριο, δεν ήθελε να κάνει το ταξίδι σε κάποιον από τους προορισμούς που αναμφίβολα μπορούσε να τον στείλει ο Μέντες. Με βάση τη σεζόν που πραγματοποίησε πέρυσι μπορούσε ΕΥΚΟΛΑ να πάει κάπου πολύ καλά και με καλά λεφτά.

Όμως, είπε όχι. Και χθες είπε ναι στο να δεθεί ακόμα πιο σφιχτά με τον Ολυμπιακό. Αυτό κι αν ήταν... κόντρα στα όσα εκτιμούσαν / πίστευαν οι Πορτογάλοι (και όχι μόνο), ειδικά μετά τον ντόρο που άρχισε να γίνεται γύρω από το όνομά του και υποψήφιους μνηστήρες. Για παράδειγμα, οι πληροφορίες αναφέρουν πως το ενδιαφέρον της Σεβίλλης είναι υπαρκτό, όχι mediaκο εφεύρημα.

Δεν μπορώ να ξέρω αν όντως ο Ντάνιελ θα εξαντλήσει το συμβόλαιό του με τον Ολυμπιακό που φτάνει πια ως το 2023. Ξέρω σίγουρα πως αυτό που συνέβη χθες επιβεβαιώνει πως ο Πειραιάς δεν αποτελεί, μόνο, την πόλη με το μεγαλύτερο ελληνικό λιμάνι και το τρίτο της Μεσογείου. Ποδοσφαιρικά ο Πειραιάς είναι ξεκάθαρα διεθνής προορισμός, όχι απόλυτα ελληνικός. Ολυμπιακό... πιάνουν, χρυσάφι γίνεται οι παίκτες και οι προπονητές που συνεργάζονται μαζί του.

Ο Ποντένσε είναι ένα παράδειγμα. Ο Σα ένα δεύτερο, ο Σεμέδο ένα τρίτο. Θα μπορούσα να αραδιάσω άπειρα. Θα μας έπαιρνε το βράδυ. Είναι εκπληκτικό πως έχει καταφέρει ο Ολυμπιακός να μετατρέψει εαυτόν σ' ένα τόσο σπουδαίο και ΔΙΕΘΝΕΣ brand. Ξέρουν άπαντες πως η συνεργασία με τους ερυθρόλευκους δεν θα τους... πνίξει τα όνειρα, πιο κοντά θα τα φέρει.

Αλήθεια, τί λείπει από τον Ποντένσε; Καλά χρήματα; Τα πήρε. Ευρωπαϊκά ματς; Τα έχει στο υψηλότερο επίπεδο. Τίτλους; Οι πιθανότητες είναι πάντα με το μέρος του Ολυμπιακού; Εξέλιξη; Έχει... τρυπήσει ταβάνι, ως την Εθνική του έφτασε.

Για να μην το κουράζω περισσότερο, ο Ολυμπιακός έφτασε πια σ' ένα επίπεδο που δύσκολα βλέπαμε ότι μπορεί να φτάσει εξαιτίας της εικόνας της χώρας στο ποδοσφαιρικό κομμάτι και όχι μόνο.

Ο Ολυμπιακός δεν αποτελεί, πια, ένα σκαλοπάτι για να πάει κάποιος κάπου καλύτερα. Έγινε σταθμός από τους καλούς που μπορείς να περάσει ευχάριστα για πολύ καιρό και να μη σου λείπει τίποτα. Κάποτε λέγαμε να γίνει Πόρτο. Άλλες φορές να μοιάσει στη Λιόν. Αν σκεφτεί κανείς με πόσο σημαντικό ντεζαβαντάζ (ελληνικό πρωτάθλημα) άρχισε αυτή η προσπάθειά του, ε, δεν είναι και τόσα που έχει να ζηλέψει πια, έτσι δεν είναι;

Διαβάστε επίσης