Ντουντούκα
Έλα πελάτη μας στον ΝΑΟ...
ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90.1 FM

Και τι τους νοιάζει τι θέλει ο κόσμος και το άθλημα;

Και τι τους νοιάζει τι θέλει ο κόσμος και το άθλημα;
Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2020 - 11:00

Το ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται μπροστά σε ένα πολύ κρίσιμο σταυροδρόμι. Ο κόσμος έχει αρχίσει να ζητά επιτακτικά την επιστροφή στα γήπεδα, έστω και σε μικρότερο ποσοστό του κανονικού. Οι εξέδρες μπορεί να μην γεμίσουν ξανά, σύντομα (εξάλλου, μόνο στο Καραϊσκάκη γέμιζαν), αλλά οι φίλαθλοι έχουν αρχίσει να αγωνιούν για το πότε θα καταφέρουν να δουν ξανά τις αγαπημένες τους ομάδες, από κοντά. Έστω και σε μικρό ποσοστό. Αυτή την επιθυμία, η οποία έρχεται να ταυτιστεί με το «θέλω», αλλά και την ίδια την «ανάγκη», ορισμένων ομάδων, έρχονται να κοντράρουν, ετσιθελικά και με γνώμονα μόνο τα μικροπολιτικά τους συμφέροντα, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ!

Ο πρώτος, με τη ρητορική της… ισονομίας, με την οποία γελάει και το παρδαλό κατσίκι, η δεύτερη πιο σιωπηλά και με χαμηλό προφίλ, δίχως καθαρή τοποθέτηση. Ο ΠΑΟΚ, στον οποίο η ΕΠΟ απένειμε μία ημέρα παραπάνω ξεκούρασης, πριν τη ρεβάνς Κυπέλλου, με τον Ολυμπιακό, δεν φάνηκε να κόπτεται ιδιαίτερα για την ισονομία. Εκεί όλα φάνηκαν καλώς καμωμένα, στον «δικέφαλο» του Βορρά. Ο οποίος, βεβαίως, έπαιξε το πρώτο ματς των ημιτελικών του Κυπέλλου, με τον Ολυμπιακό, σε «γεμάτη» Τούμπα. Αλλά ξαφνικά… δεν θέλει κόσμο στο Καραϊσκάκη, για τα πλέι οφ, λόγω… ισονομίας. Ρητορική… «εξυγιαντική».

Ο Άρης ζητάει επίσημα με επιστολή του να επιτραπεί η είσοδος σε ένα μέρος των φιλάθλων, στο ματς Κυπέλλου με την ΑΕΚ και ο Λυσάνδρο… κρατάει άμυνα, αρνούμενος να συγκαλέσει ΔΣ για να συζητήσουν οι ομάδες την εν γένει επιστροφή του κόσμου στα γήπεδα! Λογικό, θα ήταν σαν να διευκολύνει τη διαδικασία να παίξει ο Άρης με κόσμο της ρεβάνς Κυπέλλου και άρα να πηγαίνει κόντρα στα συμφέροντα της ΑΕΚ. Και αυτό είναι που πρέπει να σκέφτεται πρωτίστως, ο πρόεδρος της Σούπερ Λιγκ; Τι; Όχι;

Και μέσα σε όλα αυτά, ακριβώς στο κέντρο, βρίσκεται το ίδιο το ποδόσφαιρο. Το οποίο βλέπει τα συμφέροντα των «εξυγιαντών» για έναν αγώνα, ή δύο, ή έναν τίτλο, αν προτιμάτε, να είναι πάνω από το συνολικό καλό και την συνολική ευημερία του αθλήματος στη χώρα μας. Γιατί έτσι δουλεύει η «εξυγίανση». Ομάδες… καταρρέουν οικονομικά, δίχως έστω και τη μικρή ανάσα από τα λίγα εισιτήρια που θα κόβουν… Τα εστιατόρια, τα μπουζούκια, τα μπαρ, λειτουργούν και… γεμίζουν, αλλά τα γήπεδα… έρημα. Και οι «εξυγιαντές» κοιτούν πως θα αποφύγουν μία ήττα και έναν αποκλεισμό, που και με κόσμο δεν είναι σίγουρο ότι θα συμβεί, αφήνοντας το ποδόσφαιρο να… βουλιάζει. Ταιριάζει «γάντι» στον τρόπο διακυβέρνησης του ποδοσφαίρου, εδώ και μερικά χρόνια. Δεν βρίσκετε;

Διαβάστε επίσης

Μήπως τον… ξεχνάμε λιγάκι;

Μήπως τον… ξεχνάμε λιγάκι;

Αφοσιωνόμαστε στον Ελ Αραμπί, τον Βαλμπουενά, τον Σα, τον Σεμέδο, τον Τσιμίκα, τον Καμαρά… Δικαίως. Αλλά με τον Γιώργο Μασούρα τι γίνεται;