Ντουντούκα
Όσοι δεν είναι υπερήφανοι και χαρούμενοι, δεν θα φοράνε αυτή τη φανέλα!
ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ 90.1 FM

Έτσι σε γουστάρουμε…

Έτσι σε γουστάρουμε…
Παρασκευή, 2 Φεβρουαρίου 2018 - 12:27

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΤΥΡΙΝΤΖΗΣ

Ίσως ήταν ο μεγαλύτερος «τελικός» που έχει παίξει ο Ολυμπιακός χωρίς να κρίνει κάποιον τίτλο, αλλά όπως είπε εύστοχα και ο Βασίλης Σπανούλης, ίσως η σεζόν να ξεκινάει… τώρα! Ο Ολυμπιακός έπαιζε πολλά περισσότερα απέναντι στη Φενέρ από τον βαθμολογικό σκοπό. Έψαχνε απεγνωσμένα το βήμα αντίδρασης, έπαιζε την ψυχολογία του, το να πάρει τα πάνω του και να κάνει την αρχή που ποθούσε. Η νίκη επί της πρωταθλήτριας Ευρώπης (προερχόμενη από 5 σερί νίκες) του έδωσε βαθμολογικά οφέλη καθώς αναρριχήθηκε και πάλι στην 2η θέση της βαθμολογίας, έχει το 2/2 απέναντι στη Φενέρ και στη Μαδρίτη έχει την ευκαιρία να βρεθεί… 3 νίκες απόσταση από τη Ρεάλ. Δύο που θα την έχει από κάτω, οπότε η Ρεάλ θα θέλει μία περισσότερη. Ας τα αφήσουμε όμως αυτά…

ΕΒΓΑΛΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ… ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΒΕΛΤΙΩΣΗ

Σημασία έχει πως ο Ολυμπιακός έβγαλε αντίδραση, πείσμα, έδειξε στοιχεία του καλού εαυτού του που τα είχαμε ξεχάσει και πλέον θέλει διάρκεια. Αυτό είναι το ζητούμενο τώρα. Διάρκεια και παράλληλα βελτίωση. Κάθε φορά το βήμα μπροστά. Δεν σκόρπισε τη Φενέρ και μεταμορφώθηκε ξαφνικά σε ομαδάρα που θα πάει τρένο μέχρι το Βελιγράδι. Έχει πράγματα να φτιάξει, να διορθώσει, να βελτιώσει για να έχει και αξία η… 3η μεγαλύτερη ήττα του Ομπράντοβιτς στην Ευρωλίγκα και η κορυφαία γι αυτόν επίδοση στην ιστορία του (και 4η στην Ευρωλίγκα) στα τρίποντα!

ΕΣΦΙΞΕ ΤΟ ΡΟΤΕΪΣΟΝ, ΠΙΟ ΔΙΑΚΡΙΤΟΙ ΡΟΛΟΙ

Ο Ολυμπιακός, όπως κατά κάποιο τρόπο και στο ΟΑΚΑ, πολύ περισσότερο με τη Φενέρ… μαζεύτηκε! Έδειξε να έχει ρόλους, πρωταγωνιστικούς και δευτερεύοντες αλλά διακριτούς. Δεν είναι τυχαίο πως η πρώτη αλλαγή δεν έγινε στο 6 ή το 7 για φρεσκάρισμα αλλά 54΄΄ πριν τη λήξη της 1ης περιόδου (Μακλίν αντί Μιλουτίνοφ). Σπανούλης και Μάντζαρης- που επανήλθαν σαν βασικό «δίδυμο» ξεκίνησαν και στο 2ο μέχρι να κάνει 2ο φάουλ ο Μάντζαρης. Ο Τόμπσον έμεινε σε όλο το 2ο δεκάλεπτο μέσα και όχι μπες βγες για να βρει ρυθμό παρά τα λάθη του και τα φάουλ. Ο Ρόμπερτς πήγε σε έναν πιο… δεύτερο ρόλο, ο Παπανικολάου σταθερά στα 28-29 λεπτά. Στους «τελικούς» αναγκαστικά το ροτέισον γίνεται πιο σφικτό. Προχωράς με βασικούς και συμπληρωματικούς. Δεν γίνεται διαφορετικά.

ΡΟΜΠΕΡΤΣ ΓΙΑ… «ΔΥΑΡΙ»

Ο Ρόμπερτς με τον Σπανούλη μαζί πάλι τα έχασε. Έκοβε την ντρίμπλα του και περίμενε την πάσα με αποτέλεσμα η ομάδα να γίνεται στατική. Να τον περιμένουν. Κακός και στην άμυνα, δύο φορές παρά λίγο να γίνει παράβαση 8΄΄, μία ακόμα που… έγινε. Ο Ρόμπερτς έδειξε όμως κάτι και με τη Φενέρ που εγώ θα το προτιμούσα για τη συνέχεια. Να κουμπώσει στο «2». Να μην κουβαλάει μπάλα (0 ασίστ) αν και δείχνει να θέλει να την έχει στα χέρια του, απλά να σουτάρει. Να του βγουν δύο συστήματα για να σουτάρει γιατί δεν είναι κακός στο σουτ. Δεν είναι Κάρολ αλλά δεν είναι κακός. Τη μπάλα την ταλαιπώρησε ακόμα και στο τέλος σε κάτι μπούκες που επιχείρησε. Μπορεί- πιστεύω- να βγει κάτι καλύτερο σε… εκτελεστικό ρόλο με αυτόν.

ΣΑ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Ο ΜΑΝΤΖΑΡΗΣ

Σημαντικό βέβαια σε όλο αυτό είναι η εμφάνιση του Μάντζαρη. Θύμισε μετά από (πάρα) πολύ καιρό τον πραγματικό Μάντζαρη. Καλός στην αμυντική του συμπεριφορά, πάνω στον Ουοναμέικερ, ακόμα και σε κατάσταση αδυναμίας με τον Βέσελι μετά από αλλαγές, επιτέλους ντράιβ διαβάζοντας τι του δίνει η αντίπαλη άμυνα, 3 ασίστ και 1 λάθος. Ναι δεν είναι τα νούμερά του αξιοθαύμαστα αλλά είναι θετικά γιατί φανταστείτε ότι δεν τα έκανε καν. Πήρε και από αυτόν ο Ολυμπιακός και έτσι μόνο θα προχωρήσει. Να δίνει ο καθένας αυτά που μπορεί από το πόστο του.

ΓΡΗΓΟΡΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Το να γίνει γρήγορος ο Ολυμπιακός, να βάλει ενέργεια και ταχύτητα στο παιχνίδι του δεν είναι μόνο θέμα παικτών. Είναι και θέμα διάθεσης. Εξηγούμε… Με το ίδιο «βαρύ» δίδυμο ο Ολυμπιακός δεν έτρεχε (Σπανούλης-Μάντζαρης) με το ίδιο δίδυμο όμως έβγαλε ταχύτητα απέναντι στη Φενέρ. Με τον αρχηγό μέσα είχαν κίνηση και ταχύτητα και δεν τον περίμεναν στατικοί. Θυμάμαι τον Σπανούλη μετά από επαναφορά (μετά από καλάθι της Φενέρ) να πετάει τη μπάλα στον Παπανικολάου (όχι να κατεβαίνει με ντρίμπλες) που έκανε το σπριντ και έπιασε στον ύπνο την άμυνα της Φενέρ. Ο αρχηγός σε συνθήκη τρανζίσιον, πριν στηθούν να εκτελεί ακαριαία, το ίδιο και ο Στρέλνιεκς. Δεν υπήρχε σκέψη, ούτε διστακτικότητα. Πίστη, αυτοπεποίθηση και ακαριαίες απαντήσεις. Είχαν την ψυχολογία επειδή τους πήγαν τα σουτ; Μαζί σας… Γιατί όταν ξεκινάς με 2/2 του Πρίντεζη (ολομόναχος) και 10/12 φυσικά και θα πάρεις ψυχολογία, φυσικά και θα ανοίξεις την αντίπαλη άμυνα.

«ΔΙΑΒΑΖΕ» ΣΥΝΕΧΩΣ…

Το θέμα είναι πως ο Ολυμπιακός πρώτον δεν είχε δεύτερη σκέψη σε ότι έκανε, δεύτερον δεν ήταν στατικός. Ακόμα και στην «παγίδα» στον Μιλουτίνοφ υπήρχε κίνηση γύρω του με τον Παπανικολάου να κόβει συνεχώς στην πλάτη του. Ο Σπανούλης με το καλημέρα δημιούργησε ένα σωρό ρήγματα. Στις αλλαγές έβγαινε με τον Σλούκα μπροστά του. Ακόμα και τώρα θα τον κτυπούσε ο Σπανούλης. Γι αυτό και έπαιξε 7 λεπτά (όλα στο 1ο δεκάλεπτο) και δεν ξαναμπήκε. Γάτα ο Ομπράντοβιτς (θου κύριε φυλακή το στόματι μου) σου λέει αυτός έχει ξεκινήσει με 5/5 και κανένα λάθος, αν αφήσω μέσα τον Σλούκα τι άλλο θα κάνει; Κτύπησε όμως και τον Ουοναμέικερ, ο Ντατόμε δεν τον προλάβαινε, δεν είχε πρόβλημα ούτε με τον Τόμπσον (καμία σχέση με Ούντο). Συν τοις άλλοις, ο Βέσελι κρατιόνταν μακριά από τον Σπανούλη. Φρόντιζαν τα «σκριν» και ο Πρίντεζης.

Σημάδεψε τον Ντίξον. Μπορεί ο «κοντός» να έβαλε 24 πόντους (Τόμπσον, Μέλι, Ουοναμέικερ, Σλούκας, Βέσελι, Κάλινιτς, Ντατόμε… όλοι μαζί 28 πόντους) αλλά στην άμυνα ήρθε με τον Πρίντεζη στη πλάτη που φυσικά τον έπαιξε τη μία, την άλλη είδε τον Στρέλνιεκς στη κορυφή για τρίποντο. Μιας και αναφέραμε την συγκεκριμένη συνεργασία…

Η ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΡΙΝΤΕΖΗ-ΣΤΡΕΛΝΙΕΚΣ

Είναι εκπληκτικό το πώς συνεργάστηκαν Πρίντεζης και Στρέλνιεκς και φυσικά αυτονόητο το πόσο βαρόμετρο είναι ο Λετονός στην λειτουργία του Ολυμπιακού, ιδίως στην επίθεση. Μετά από καιρό (ελέω κόπωσης) ο Στρέλνιεκς ήταν ο πραγματικός killer που έχει ανάγκη ο Ολυμπιακός με ακαριαία σουτ είτε πίσω από σκριν είτε δικές του δημιουργίες, με το βήμα μπροστά για να κερδίσει χώρο και step back ή βήμα στο πλάι για να μπουμπουνίσει. Άψογος και με δημιουργίες (με Μακλίν) αλλά και άμυνες. Ο Στρέλνιεκς λοιπόν κινούνταν στο πλάι του Πρίντεζη ή τον είχε κάθετα. Δύο φορές πήγε παράλληλα βλέποντας τον αντίπαλό του (Γκιουλέρ και Κάλινιτς) να πηγαίνει για βοήθεια και ο Πρίντεζης αμέσως του γύρισε για το σουτ. Έπαιξαν μαζί τρεις φορές και η συνεργασία τους έφερε 8 πόντους.

ΔΕΚΑ ΣΚΟΡΑΡΑΝ- ΕΞΙ… ΕΚΛΕΨΑΝ

Δέκα παίκτες σκόραραν- Μακλίν, Σπανούλης, Στρέλνιεκς, Πρίντεζης είχαν 10/10 τρίποντα, εννιά παίκτες μοίρασαν ασίστ αλλά και… έξι παίκτες έκλεψαν 9 μπάλες. Γιατί καλή η 95άρα αλλά έγινε δουλειά και στην άμυνα ώστε να μην ξεπεράσει η Φενέρ σε κανένα δεκάλεπτο τους 18 πόντους. Η ρακέτα θωρακίστηκε άριστα (43% δίποντα οι Τούρκοι), έβγαιναν μπροστά από τους παίκτες για να κλέψουν μπάλες (το έκανε ο Σπανούλης, ο Στρέλνιεκς, ο Ρόμπερτς… 4 είχε ο Παπανικολάου, έκλεψε και ο… Γουίλτζερ). Η άμυνα ανάγκασε τη Φενέρ να πετάξει 5-6 φορές τη μπάλα στις πινακίδες ακόμα και σε συνθήκες μις ματς. Είναι αλληλένδετα αυτά τα δύο.

Η νίκη αυτή ήταν βάλσαμο στις πληγές του Ολυμπιακού αλλά οφείλει να την εκμεταλλευτεί και στη συνέχεια. Μην τρελαθεί κανείς αλλά με ταπεινότητα και κάτω το κεφάλι να συνεχίσουν με το ίδιο πάθος και ένταση αλλά και με γνώμονα την διόρθωση των αδυναμιών τους.

ΥΓ: Τα συνεχόμενα και όχι μια φορά σπασμωδικά για Σπανούλη και Σφαιρόπουλο ήταν το καλύτερο «μήνυμα» για τη συνέχεια. Τώρα όλοι μαζί… Τέρμα η εσωστρέφεια. Όλοι μαζί!

ΥΓ2: Δεν άκουσα τον Ομπράντοβιτς να αναφέρετε σε διαιτητές και σε συγκεκριμένα σφυρίγματα που έκριναν το ματς όπως είχε συμβεί στο ΟΑΚΑ. Τον άκουσα να δίνει συγχαρητήρια στον Ολυμπιακό και να τα βάζει με τους παίκτες τους αλλά να παίρνει και την ευθύνη αυτός (και όχι οι διαιτητές) για το αποτέλεσμα. Αυτός που δεν ακόμα δίστασε να κράξει on camera τον κουμπάρο του Ιτούδη στον χαμένο τελικό Ευρωλίγκας πρόπερσι.

ΥΓ3: Όλος ο πάγκος να φλέγεται… Όλοι να ουρλιάζουν να ενθαρρύνουν, να προσγειώνουν.

ΥΓ4:

Διαβάστε επίσης

Ο

Ο "γυμνός" Βασιλιάς!

Ο Θεόφιλος Τυριντζής γράφει για τον αδιάβαστο και ανέτοιμο αγωνιστικά και πνευματικά Ολυμπιακό του… άδειου πάγκου.